Wo holland op zien allersjmaals is

Plaats: 
Susteren

Wo Hollandj op zien allersjmaals is
Dao tösje Belsj en Pruusjes in
Dao ligk ein dörp, door greun omgaeve
Ein sjoan aw kirk dao midden’ in
De tores sjtaon d’r sjtil te druime
Van eine lang vervlaoge tied
Van heilige en eine keuning
Mit praol en prach, mer ouch van sjtried

Refrein:
Det is mien deerbaar awd Suestra
Vertroewd wie eine klokkeklank!
Dao veul ich mich zoa mit verbônje
Det blif mich leef, mien laeve lank!

Wie leeflik is t’r nog ’t landsjap
In alle tieje van ’t jaor
Mit al die veljer, bösj en baenje
en baeke es kristal zoa klaor
De prach van blome, buim en plante
En al die veugel die men heuërt
Van al det sjoans kan men genete
Zoa sjtille-weg en ongesjteuërd

Hie veug men zich nog noa ’t laeve
En hilt men van plezeer en zank
De hermenie, de sjötterie
Det is ein fieës van kleuër en klank
Men viert nog richtig vastelaovend
En zungk gaer van ’t bleumke droet!
Hie vilt waal ummer get te viere
Hie sjtuk men gaer de vane oet!