Aon de Maos dao ligk e stedsje

Muziek: 
Melodie: Heinrich Stricker 'Drunt in der Lobau'
Plaats: 
Maastricht

Refrein:
Iech höb mien hart verpand
Aon die sjoen stad aon de Maos.
In eus Limburgs land
Besjerremp door Sintervaos.
Iech wèl veur diech mie leedsje zinge
Want Mestreech, 't kump diech touw
Wat de touwkoms ouch maag bringe
Iech blijf diech trouw.

Aon de Maos dao ligk e stedsje, boe iech väöl van haw
Boe allein mer de vräögde regeert.
Es iech bin weg gewees, daan verlang iech weer gaw
Toch weer trök nao dat pleske op eerd.
Boe weurd die zeute taol gesproke
Boe gein traditie weurd gebroke
Dat gans mien hart kreeg eus aller stad Mestreech

Es iech loup langs dien walle, dink iech altied opnui
Aon d'n tied vaan verdrökking en leid
Meh ze höbbe gezörreg, die aw Treechter lui
Dat dien staar nog tot sjittere steit.
Ze höbbe al veur diech gegeve
En diech bis oongeknak gebleve
Diech bis nog altied niks vaan dien sjoenheid kwiet.

Wie eus veurawwers dooge, zoe wèlle ouch veer
Op de bres stoon veur eus sjoen aw stad.
Wat me hei heet gebouwd, dat haolt niemand noets neer
Dat bewaore veer wie 'ne sjat.
Me kin die glorie neet verkleine
En altied door zal sjeine
Veur in Mestreech, 't gouwe stareleech.