Aovesgebaed

Plaats: 
Sittard

Den daag is wie op wol en pluusj weir sjtilkes oet de welt gegange.
En den aovend haet de lampe van zien eesjte sjtarren oetgehange.

't Is duuster noe en sjtil oppe sjtraot, de hoezer sjtaon esof ze sjleipe,
Saer de luu, bezörg, al veur en nao de kènjer weir nao bènne reipe.

Os haet ooze Leveneer op nuuts eine kösteliken daag gegaeve.
Ich dank Hööm eeders keer daoveur, dat Hae mich zèngend leerde laeve.

En leit besjtaon in de bòntje prach, van de varieirende getieë.
Ich koos mich dankbaar, daag aan daag, euver mie besjtaon oppe welt verblieë.

Es 't aevel eimaol aovend wurt ('t Maag nog get doere, wil ich haope),
dan zek ich auch nog: 'Bès bedank, 't is waal gewaes, noe breng mich sjlaope'.