De zörge efkes án de kânt

Tekst: 
Frans Janssen
Muziek: 
Trad. - "Aan 't strand stil en verlaten"
Artiest: 
Album: 
Plaats: 
Venray
Jaartal: 
1947

't Venrods volk dat is getroffe, gén kaerk, gén geld en ok gén huus.
Vur òs paest nòw 't bekende spraekwoord: We zien zó aerm as de luus.
Mer òs humeur hit niks geleeje, we hebbe maling án de schaaj.
Wat zulle we 'r aover ligge zeure, daor kriege'we niks mit ien de laaj.

Refrein:
Vurruut nòw Piëlhaas, zette we same de zörge efkes án de kânt.
Mit vastelaovend hebbe we allemól ân láng gezichte bár 't lând.

Vur wat 'r kumt, make we òs gén zörg, we zitte wer allemól ònder dák.
Dus schej 'r uut mit steeds te kánkere en hâldt vurluuëpeg òw gemák.
As ge as allemól doet as in d'n oeërlog, dus krek of 't ieën femilie is.
Blieft Venroj goed um ien te woeëne, 't is echt waor: dan kan 't nie mis.

As ovver 'n tiedje Rooj wer klaor is en 't is dan wer 'de Parel van de Piël',
zörg dan dat we allemól kunne zegge: daorien haaj ik ok mien dieël.
Göt daorum nie án de kânt stón kieke en stekt de hând 's uut de mow,
dan zien we d'n ândere vastelaovend 'n hieël aend wieër, dat zeg ik òw.