Det is de vastelaovend schöld !

Tekst: 
D. Timp
Muziek: 
D. Timp
Plaats: 
Venlo

Wie ik nog maar enne snuiter waas, 't is jaore lang al haer,
heel ik raozend vuel van gape, och, ik gaapde toch zoë gaer.
Veur zeek're winkelroête, dao bleef ik smeis hiël lang staon.
'k Waas knats op Vastelaoves-grei, al meus ik d'r oore veur gaon.

Refrein:
'k Bin dol op neuze, op snorre, op köp, op kleiër gek van snit.
Op maskes mit zô'n eierdöp, det bringk de Vastelaovend mit.
Jao, jao, dae haet de schöld dao aan, dae haet mich gek gemak.

Op de Vleisstraot waas zô'n winkelke, waat jaomer, 't is neet miër.
Dao stônd ik 's aoves laat dök veur, tot op 'nne zeekre kiër,
en woudje mich ens hiël kwaod zag: 'Zek snôtter, gauw nao hoês!'.
As antwaord heb 'k mit bange lach um zaach in zien oêre gesmoes:

'k Woord twintig jaor, ging veur 't iërs verkleid nao Jocus-Bal,
kreeg sjans toen aan ein flinke mos, maar waat waas 't geval ?
Taege twellef, net veur d´masqué, vroog ik: 'Wao bis dich van ?'.
'Dich snôtneus', zag 'det bruudje' mich, 'Dien vader, det is miene man !'.