Dien knoeveldeer

Tekst: 
Herman Geenen
Muziek: 
Huub Lemmens
Artiest: 
De Mópkes
Plaats: 
Geleen

Refrein:
Moag ich vannach van dich, moag ich vannach van dich,
Moag ich vannach veur aeve diene knoevel zin.
Oa sjattepoem van mich, ao sjattepoem van mich,
Ao sjattepoem es dat `ns wurk`lik woar koosj zin.
Dan veul ich mich gevleid, zo verezach gevleid,
Dan veul ich mich es knoevel niks te min.
Es ich vannach van dich, es ich vannach van dich,
Dien knoeveldeer koosj zin

Ich höp mit dich gesprónge
En af en toe gedans.
Ich höb mit dich gezónge,
En same get gesjans.
Noe wil ich dich get vroage,
Veur dasse heivesj geis.
Ich houp dat `t zal moage,
En miene druim versjteis.

Doe bés zo zach en zalig,
Zoa aope en sjpontaan.
Doe bes veur mich einmalig,
Mit alles drop en draan
Want es dien uigskes sjtroale,
Dan krieg ich `t al werm.
Doe höps mien hart gesjtaole,
Ach sjloet mich in dien erm.