Selen cobben hein

Tekst: 
Gé Reinders
Muziek: 
Gé Reinders
Artiest: 
Gé Reinders
Album: 
Man van 'n kleine sjtad
Plaats: 
Roermond

Bie ós aan de moer hingt 'n sjilderie van Selen Cobben Hein.
Selen is 'n gehucht, Cobben haet mit de boerderie te make,
en veur ènne grootvader waar Hein 'n bietje klein.
Hae waar de vader van mien vader,
ich kin neet zègke det ich 'm good höb gekós.
Maar as kiendj veulde se det idderein nao 'm loesterde,
aan dae kantj van die familie van ós.

En tante Mie vertèlt det hae mós gaon wèrke, geliek nao de legere sjool.
Zien mam waar toen net dood.
Det d'r sjmorges vreug in 't duuster nao de fabriek vertrok,
Óm dao sigare te make mit väöl mismood.

Toch vónj ich 'm ènne zaachte aje man, dae nooit al te väöl zag.
En in de sjuur bie 't kippevoor, dao hóng ènne tropenhelm.
Ich höb altied gedach, det Ome Piet dem oet Indië hat mitgebrach.

Ich zeen opa veur mich, in det café dao baove in d'n hemel,
wo 't altied zóndig is.
En hae hoof nooit meer wèrke, hae hoof nooit meer nao de vespers,
en ouch nimmeer nao de hoogmis.
En hae neuriet zaach mit:

En bie oze Ome Martien dao hadde ze ènnen biljart,
en bie Ome Bert sjtóng veur de deur 'n rieke klump en sjoon.
Ome Tun waarbie de sjötterie,
en van hem en Tante Mie kreeg ich dit fotobook,
wie ich de plechtige kommunie mósde doon.

Ome Sjeng en Tante Nel vertrokke nao Canada,
in 't jaor van de watersnood.
Mien mam is dao nog gewaes mit de wereldtentoonsjtelling.
Ich móch neet mit en ich waar héél kwaod, det wei ich nag good.

Ich zeen ze veur mich In det café dao baove in d'n hemel,
wo 't altied zóndig is.
Ze hove nooit meer wèrke, ze hove nooit meer nao de vespers,
en ouch nooit meer nao de gómmis, en ze zinge zaach: